Azjatycka olimpiada w Nagoi. Rekordy, nowe dyscypliny i autobusy, które jadą nie tam, gdzie trzeba

Rekordy na bieżni, chaos na parkingu

Igrzyska Azjatyckie Aichi-Nagoya 2026 trwają od 19 września do 4 października w prefekturze Aichi i w Nagoi. Niektóre zawody ruszyły już 10 września. W programie jest 469 konkurencji w 43 dyscyplinach sportu, czyli więcej niż na letnich igrzyskach olimpijskich. Według Olimpijskiej Rady Azji do Japonii miało przyjechać około 11 tys. sportowców i 6 tys. działaczy z 45 krajów i regionów.

Największą gwiazdą pierwszego tygodnia jest 20-letni Taj Puripol Boonson. Najpierw wygrał 100 metrów z rekordem igrzysk 9,90 s, a w niedzielę dołożył złoto na 200 metrów. Jego czas 19,88 s wyrównał rekord Azji Chińczyka Xie Zhenye.

Rekordy padają też w podnoszeniu ciężarów. Indonezyjczyk Rahmat Erwin Abdullah zdobył złoto i ustanowił dwa rekordy świata. Pogratulował mu telefonicznie prezydent Prabowo Subianto.

Najwięcej o igrzyskach mówi się jednak nie z powodu wyników. W poniedziałek autobus z siatkarzami Pakistanu zawiózł ich do złej hali, oddalonej o około godzinę jazdy od właściwej w Okazaki. Mecz z Uzbekistanem trzeba było przesunąć o 45 minut. Pakistańczycy i tak wygrali 3:0.

To nie pierwsza taka wpadka. Drużyny skarżą się na zakwaterowanie i transport. Autobusy potrafią przyjechać o złej porze albo nie przyjechać wcale. Wściekli byli też Koreańczycy z Południa, bo nie dotarł po nich autobus, który miał ich zawieźć na trening przed finałem koszykówki z Japonią.

Nie obyło się też bez dopingu. Uzbecki zawodnik MMA Nodirbek Szawkatow, brązowy medalista, został tymczasowo zawieszony po wykryciu meldonium.

Od Delhi 1951 do Nagoi

Pierwsze igrzyska odbyły się w 1951 roku w Nowym Delhi. Miały być rok wcześniej, ale przygotowania się opóźniły. Wystartowało 489 zawodników z 11 krajów, a klasyfikację medalową wygrała Japonia z 60 medalami.

Do 1978 roku imprezą zarządzała Federacja Igrzysk Azjatyckich, a od 1982 roku robi to Olimpijska Rada Azji. Igrzyska są uznawane przez MKOl i są drugą największą imprezą wielodyscyplinową na świecie po igrzyskach olimpijskich. Odbywają się co cztery lata.

Japonia organizuje je po raz trzeci, po Tokio w 1958 roku i Hiroszimie w 1994 roku. To właśnie w Tokio w 1958 roku po raz pierwszy w historii Igrzysk Azjatyckich przeprowadzono sztafetę ze zniczem, wzorowaną na olimpijskiej. Znicz zapalił Mikio Oda, pierwszy japoński mistrz olimpijski.

Japonia to zresztą szczególny uczestnik. Jako jedyna drużyna zdobyła co najmniej 20 złotych medali na każdych igrzyskach w historii.

Surfing, e-sport i 85 miliardów jenów

Igrzyska w Nagoi odbywają się jesienią, żeby uniknąć letnich upałów w Japonii. Są też kosztowne. Władze prefektury Aichi szacowały koszty na około 85 mld jenów (560 mln dolarów). Około 30 proc. ma pochodzić ze sponsorów i innych przychodów, a resztę mają podzielić Nagoja i prefektura Aichi w proporcji 70 do 30.

Program pokazuje, jak zmienia się sport w Azji. Debiutują padel, teqball, surfing, BMX freestyle i MMA. E-sport ma już 11 konkurencji, wobec siedmiu w Hangzhou. Zostaje też breaking, czyli taniec sportowy. Z programu wypadły za to brydż, szachy i łodzie smocze.

Poprzednie igrzyska w chińskim Hangzhou przesunięto przez pandemię o rok. Miały 40 dyscyplin i 481 konkurencji, więc Nagoja ma więcej dyscyplin, ale mniej medali do zdobycia.

Po zakończeniu igrzysk Aichi i Nagoja nie odpoczną długo. Od 18 do 24 października odbędą się tam Azjatyckie Igrzyska Paraolimpijskie. Nagoja będzie pierwszym japońskim miastem, które je zorganizuje.